เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 562 / 734

ประโยค ๕๙ - มังคลัตถิฝ่ายนี้มีแต่ปลอเล่ม ๔ - หน้า ๑๓๓ วงแจ้งว่ามั่น นั้นไว้ กระทำปฐมานว่า "เราจะให้ด้วยคิดว่า งา หลานี้ ไม่เป็นที่รักของเรา" หมายได้ แต่สัทพญาญของเรา เป็นที่รักว่างท่างนั้น ๔ นี้โดยร

เรื่องราวเกี่ยวกับพรานป่าที่ถือสัตย์และการให้เป็นความรักที่แท้จริง การตัดสินใจของพรานส่งผลต่อความรู้สึกและความสัมพันธ์ของเขากับพระยาช้าง การรักษาศีลและการให้เพื่อนำไปสู่ประโยชน์ของผู้อื่นจึงเป็นสิ่งสำ

ประโยค ๕- มังคลดาภ sipาี ๑๓ น. ๔ หน้า ๑๔๔ ทั้งหมดแก่คนอดิญญู ผู้ถอดจองโทษเป็นอริยฺย ก็ไม่พึงยังเขาให้ยินดีเลย" [ แก้TTรจ ] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่า อติญญุตสุส คือผู้ไม่รู้คุณอันเขาทำไว้ก่อนน. บท

บทความนี้กล่าวถึงบทกวีที่พรรณนาถึงคนอดิญญู ซึ่งหมายถึงผู้ที่ไม่รู้คุณของการกระทำบางอย่าง และการที่เขาจะไม่สามารถพอใจหรือเลื่อมใสสิ่งต่าง ๆ ได้ แม้จะได้รับการสนับสนุนจากผู้ที่มีอำนาจหรือสมบัติ บทกลอนยั

ประโยค มังก์คลิดที่เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า 145 ถกว่าด้วยการฟังธรรม [๒๗๒] อรรถากว่า "ในกลาดใด จิตสหครดด้วยอุทธัจจะ หรือถูกอุทธัจจะมีมามีบาติขึ้นอย่างใดอย่างหนึ่งครอบงำ การ ฟังกธรรมเพื่อบรรเทาความในกลาดนั้

เนื้อหานี้เกี่ยวกับความสำคัญของการฟังธรรมเพื่อลดอุทธัจจะภายในจิต และการเสริมสร้างความศรัทธาภายในผู้ฟัง นอกจากนี้ยังกล่าวถึงลักษณะของความศรัทธาที่เกิดจากกามวิกตและพยาบาทกต ซึ่งมีผลต่อการฟังธรรมในระดับต

ประโยค ๕- มังคลกถำนี้เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า ๑๔๖ ภูมิทกฺกิจใสส่งคำสุตนั้นว่า “ในคำว่า กัมปปฏิปุาสสุขโต นี้ ถามมี ๒ อย่าง คือวัตถุกาม๑ กิเลสมค ๑ บรรดากาม ๒ อย่าง นั้น ควรประกอบความว่า วิชชเกี่ยวด้วยคำถามทั

บทความนี้กล่าวถึงมังคลกถา และอธิบายความสำคัญของคำว่า 'กัมปปฏิปุาสสุขโต' โดยแบ่งออกเป็นสองส่วน คือ วัตถุกามและกิเลสมค ซึ่งเกี่ยวข้องกับการแสดงอารมณ์และการประสบกับความทุกข์ พระอรรถกถาอธิบายวิธีการที่จะเ

Here is the extracted text from the image: ประโยค ๕ - มังคลัฏฐีที่เป็นแปล เล่ม ๕ หน้า 147 สังขารเหล่าใดเนื่องด้วยอินทรีย์ ย่อมสวยทุกข์ เพราะเป็นภาพมี วิญญาณ เพราะฉะนั้น สังขารเหล่านั้น จึงเป็นอามรมณ

เนื้อหาเกี่ยวกับสังขารเฉพาะทางที่ปรากฏในงานเขียนของพระอรธรรมอาจารย์ เช่น อรรถกถาการฟังธรรมและความเข้าใจในวิญญาณที่เกิดขึ้นจากสังขารในภาคปฏิบัติ โดยเน้นที่การฟังธรรมในวันที่ ๕ และการประชุมของสงฆ์ที่มีก

ประโยค ๕ - มังคลดาภิธานีป็นเปล่า เล่ม ๔ หน้า ๑๔๘ ในเวลายังไม่พบคำแผนแล้ว ย่อมไปยังภูของพระอนุรุทธเถระ พระเถระแม่ทับ ๓ นั่งในที่นั้นแล้ว ถามปัญหากันและกัน ในปฏิฐ ๓ ปฏิฐใดปฏิฐหนึ่ง แย่ปัญหากันและกัน เม

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการฟังธรรมในวันสำคัญ และการสนทนาของพระเถระ ๓ รูป โดยเน้นว่าการฟังธรรมมีความสำคัญในการบรรเทาความสงสัยของบุคคล เมื่อพระอนุรุทธเถระได้สอนพระเถระแม่ทับ ๓ ในการถามตอบปัญหา เพื่อทำความเข

ประโยค ๕ - มังคลัตถกิจนี้เป็นเปล เป็น ๆ ๔ - หน้าที่ ๑๔๙ บรรดาบทเหล่านี้ บทว่า ต ความว่า ภิกษุเข้าไปหากิฏิ ทั้งหลาย ผู้เป็นที่สุด ผู้เป็นกัลยาณมิตร ตลอดกาลโดยกาล ท่านกล่าวไว้ในอรรถกถาปาปัติสูตรนั้นว่า

บทความนี้เสนอการศึกษาเกี่ยวกับมังคลัตถกิจและความหมายของคำว่า ปรปูฏกิจ ที่เกี่ยวข้องกับการสอบถามและการพิจารณาธรรม โดยอ้างอิงถึงอรรถกถาต่างๆ ที่กล่าวถึงการถามและการพิจารณาธรรมที่บรรดาภิกษุควรทำเพื่อความ

ประโยค ๕ - มงคลคำที่มีในเล่ม ๔ - หน้า 150 สมจริงดังที่ท่านว่าไว้ในถวายฎีกาสูตรว่า "ได้นิว่า ในกาลก่อน เมื่อพระผู้พระภาคยังไม่ทรงอุบัติิดดีทรงอุบัติแล้ว แตยังไม่สดับปรีภิทิพพากดี ท่านมีกำหนดดีที่ & ไว

บทความนี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการฟังธรรมภายในบริบทของวันสำคัญในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งวันปัญญูจิตตา ซึ่งถูกรวมไว้ในสูตรกรรมกาถภิษฐานและการจัดการในวันต่าง ๆ ของเดือน ทั้งนี้การฟังธรรมในวันปั

ประโยค ๕ มีกลัดกอขึ้นเป็นแปลง เล่ม ๕ หน้า 151 กล่าวในนั้น ชื่อว่าเป็นมงคล เพราะเป็นเหตุบุรสุดลภูวิเศษมีประการต่าง ๆ มีนิรมลได้ และได้อานิสงส์ ๔ และบรรลุมรรคผลไปแห่งอาศอเป็นต้น สมจริงดังพระผู้มุ่งพระก

บทความนี้กล่าวถึงประโยค ๕ ที่ชี้ให้เห็นถึงมงคลที่เกิดจากการทำบุญและการตั้งมั่นในจิต โดยเน้นถึงอานิสงส์ ๔ และความเจริญในโภชนงค์ ๗ ภายใต้หลักธรรมที่พระผู้มุ่งพระกตัญญูได้ระบุไว้ ทั้งยังสำรวจความสำคัญของ

ประโยค - มิ่งคลาดที่ปิ่นสเปล เล่ม ๔ หน้า ๑๕๓ มีในที่ใกล้ เพราะไม่มีโอกาสตั้งลง สองกว่า ตาม ปีติ ความว่า ชื่อว่า ไม่ละปีติอันเกิดขึ้นแล้ว ด้วยสามารถการฟังธรรมเป็นที่สบาย โดยกำหนดอาการอันเกิดขึ้นแห่งปีต

บทความนี้กล่าวถึงการฟังธรรมเป็นเหตุสำคัญที่นำไปสู่ปีติและปัญญาในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นว่าการมีความปีตินั้นส่งผลต่อความเจริญในจิตใจและสามารถนำมาซึ่งอานิสงส์ที่ดี การฟังธรรมทำให้เกิดการตระหนักรู้ถึง

ประโยค ๑ มังคลดั้งทีเป็นแผลง ๔ - หน้า ๑๕๔ นี้? เธอทั้งหลายของฟังธรรม โดยเคราะห์ เมื่อเธอฟัง และสาธยาย ธรรมโดยเคราะห์ ฟังหวังอานิสงส์เหล่านี้ มีประมาณเท่าไหร่" ดังนี้ จึงครัสสถานดูสูตร ในปัญจวรรณ คุตตป

บทความนี้กล่าวถึงอานิสงส์ที่เกิดจากการฟังและสาธยายธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการศึกษาธรรมะที่ถูกต้อง จะส่งผลต่อการเข้าถึงหมู่เทพและความเข้าใจในธรรมที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ผู้ที่ฟังธรรมด้วยใจเพ่งพินิจและมีท

ประโยค ๕ - มังคลดาภิธานี แปลเล่ม ๔ - หน้า ๑๕๕ ที่ประพฤติพรหมจรรยาในกาลก่อนของเรา" ภิกษุทั้งหลาย สติเดิมฉันท์ ชา, ที่นั้น ภิกษุผู้นั้น มีสติ จะเป็นผู้ลิขิตโดยผลานท์เดียว. ภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนบุร

บทความนี้กล่าวถึงการเข้าใจธรรมและบูรณาการการศึกษาในศาสนาพุทธ โดยการเปรียบเทียบภิกษุที่มีความเข้าใจในธรรมเหมือนการฟังเสียงกลอและเสียงสังข์ ที่ช่วยให้เขาเข้าใกล้กับการประพฤติพรหมจรรยา และทำให้เกิดอานิสง

ประโยค ๕ - มังคลิดต่อที่มีบนเปล เล่ม ๕ - หน้าที่ ๑๕๖ พิ้งหวังได้ ภูเขาหลาย ข้ออันที่ครวกว่ามีอยู่เกี่ยว ก็ภูเขามาเล่าเรียน ธรรม คือ สุตฺต ฯ ฯ ย่อมเข้าถึงหมู่เทพ. บทธรรมทั้งหลาย ย่อมไม่ปรากฏแก่อกุญน ผ

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการศึกษาและการเข้าถึงธรรมในหมู่เทพ โดยการอ้างอิงถึงการประพฤติพรหมจรรย์ของเทพบุตรและการกระตุ้นให้ระลึกถึงทั้งในอดีตและปัจจุบัน สิ่งสำคัญคือการเชื่อมโยงการใช้ความจำระหว่างเทพบุตรเพื่

ประโยค ๕- มงคลทําที่นี้เป็นเปล เล่ม ๔ - หน้า 157 ทฤษฎี นี้เป็นอานิสงส์ของที่ ๕ อันกฤษพึงหวังได้ ที่บูชา ทั้งหลาย ธรรมทั้งหลายอันไปตามโศด อันก็ภูมิอบรม ด้วยวาจา เพ่งดัยใจ แทบหมดคล้ายดี คำทฤษฎี อานิสงส

บทนี้นำเสนอทฤษฎีเกี่ยวกับอานิสงส์ของการบูชาธรรมและการเรียนรู้ ซึ่งอธิบายถึงความสำคัญของการทำความเข้าใจธรรมและการปฏิบัติตนให้ตรงตามคำสอนของพระพุทธเจ้า และกล่าวถึงอานิสงส์ที่พึงหวังได้จากการมีจิตใจที่ตั

ประโยค 5 - มังคลัตถิถิปริปาเล เล่ม 4 - หน้า 158 อันใดฯ ข้อว่า ทนฺโช ภิกขเว สุปปาโณ ความว่า ความเกิดขึ้นแห่งสติเป็นเครื่องระลึกถึงพระพุทธเจ้านั้นเอง ช้า คือ หนัก. ข้อว่า อถ โส สติ ขิปปาเยวิสสานามิโก คว

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการวิเคราะห์ข้อความในพระไตรปิฎก ว่าด้วยความสำคัญของสติในการระลึกถึงพระพุทธเจ้าและการเข้าใจธรรมวินัย การอธิบายถึงการบรรลุถึงพระนิพพานและการปฏิบัติตามพรหมจรรย์ จึงทำให้เห็นความสัม

ประโยค - มังคลัตถีที่เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า 159 เมี่ยโสดประสาทลงแล้ว กำหนดด้วยดี ด้วยโสดคืออุจฺจาเหตุนนั้น พระอรรถฺถถารย์ จึงกล่าวว่า ปลากโตสติ เป็นต้น จริงอยู่ พระ พุทธพจน์อนิทนบูญปรัชญเปลี่ยนแล้ว ทรงจำ

เอกสารนี้กล่าวถึงการจำสูตรและชาดกในพระพุทธศาสนา โดยมีการนำเสนอความสำคัญของการทรงจำในแบบที่ถูกต้อง การท่องจำและการสามารถปฏิบัติได้ทันทีเมื่อมีการกล่าวถึงสูตรหรือชาดก รวมถึงคำพูดจากพระอรรถฺถถารย์ที่เน้น

ประโยค ๕ - มังคลัตถทีปนีแปล เล่ม ๕ หน้า ๑๖๑ เธอได้ยินร้องไห้ การมาของเราเปลาประโยชน์เสียแล้ว เพราะความเป็นผู้มีกายระวางกระวาย." พระเถระ กล่าวว่า "ท่านงอไป งงอเถิญให้เข้าใจว่า พรุ่งนี้เราจักกล่าวอีก"

ข้อความนี้พูดถึงเรื่องราวของภิกษุหนุ่มที่ฟังธรรมกถาจากพระเถระซึ่งส่งผลให้เขาได้บรรลุเป็นโสดาบัน และหญิงอีกคนที่เมื่อได้ยินธรรมจากพระเถระในวันหนึ่งทำให้มีความเข้าใจในธรรมอีกระดับหนึ่ง การบรรลุธรรมนี้ต้

ประโยค 5 - มังคลัตถีนิปลเป็นปลด เล่ม 4 หน้า 162 ในปัญจวรรรณุปมปิณณาสก์ ในกิตินิบาต องค์ครรินิยม. [๒๔๕] ฐิติฐานสูตรนี้ว่า "บทว่า คาถาสุกัสสุ" คือ มีคาถา พันหนึ่ง. บทว่า ปฏฐานคาถาย ความว่า ด้วยคาถาเริ่ม

เนื้อหานี้กล่าวถึงมังคลัตถีนิปล เล่ม 4 โดยมีการพูดถึงคาถาและบทคำธรรมที่ช่วยบรรลุมรรค พร้อมทั้งอธิบายถึงการฟังธรรมจากผู้มีอุปนิสัยและกรณีศึกษาของนิครนธในกรุงเทพฯ สะท้อนว่าสติปัญญาทำให้เกิดการเปลี่ยนแปล

ประโยค ๕ - มังคลิดาถ้าป็นเปลา เล่ม ๔ หน้า ๑๖๓ สังฆนิครนั่นน ได้ฟังสูตรเหล่านั่นแล้ว ก็ไม่ได้บรรอุศลสม เลย ไม่ได้บรรอุศลสม. ถามว่า "เพราะเหตุไร พระ ผู้มีพระภาค จึงแสดงธรรมแก่ขา?" แก็ว่า "เพราะเพื่อประ

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการแสดงธรรมของพระผู้มีพระภาคที่มีวัตถุประสงค์เพื่อประโยชน์ในอนาคต โดยมีสังฆนิครนั่นเป็นตัวอย่างถึงการมองเห็นอนาคตและอุปนิสัยการบรรลุธรรม ในการเตรียมพัฒนาอนาคตให้เกิดพระมหาขิณาสพที่

ประโยค ๑: มังคลิจฉาที่เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า ๑๖๔ พระเถร กล่าวว่า "พุทธรักษาเจ็ดผู้มีอายุ คุณอย่าทำความสำคัญว่า กิเลแห่งบรรพดิของเราถึงที่สุดแล้วด้วยเหตุเพียงเท่านี้เดียว." พระพุทธรักษิท ต่านผู้ริญ กระผ

บทความนี้นำเสนอการสอนจากพระเถรเกี่ยวกับความสำคัญของการไม่ยึดติดในความสำคัญของกิเลส และการฟังธรรมที่ลึกซึ้ง เมื่อพระพุทธรักษาได้ยึดถือคำแนะนำของพระอุปชฌายะในการปฏิบัติธรรม จนได้บรรลุพระครัสถาน การฟังธร